تبليغاتX
منتقد بی چهره - تقدیم به مرتضا خان دلاوری...

       

 خزان که می زند٬

  یاد تو می افتم٬

                     لبخند بر لب و ترازو در دست...

     وشیفته ی غزل در روزگار بی حنجره؛

           شوریده ی قدم گذاردن بر نردبان پوسیده ی التهاب...

 خزان که نمی زند٬

 تازه ٬دوزاری کج

 هوای کار به دستم می دهد٬

             که تو و پرندگان پر همهمه ات٬

                                            چشم انتظار غریو نامحتمل طوفانید.

 

+ نوشته شده در  جمعه بیست و ششم مرداد 1386ساعت 11:40  توسط بيژن ادبی  |